Ayrılıyor, ona soruyor.

İş değiştirecek, ona danışıyor.

Kavga ediyor, ondan akıl alıyor.

Yakında “Bugün ne pişirsem?” diye bile ona soracağız. Gerçi soranlar çoktan başladı.

Hatta bazıları öyle alıştı ki, yakında “Beni en iyi o anlıyor.” derse hiç şaşırmayacağım.

Bir zamanlar “Google’a sor” diyorduk.

Şimdi “Yapay zekâya sor.”

Bakalım birkaç yıl sonra ne diyeceğiz?

Belki de evde eşimiz seslenecek:

“Benimle iki dakika konuşur musun?”

“Dur, önce yapay zekâya bunun doğru cevap olup olmadığını sorayım.”

İşin şakası bir yana…

Psikolog olarak beni düşündüren başka bir konu var.

İnsan gerçekten anlaşılmak mı istiyor, yoksa sadece kendisini iyi hissettirecek cümleler duymak mı?

Çünkü bu ikisi aynı şey değil.

Yapay zekâ çok nazik.

Üstelik gece saat üçte bile........

© Analiz