Bazen düşünüyorum; biz ne zaman bu kadar öfkeli bir toplum olduk?

Birbirimize tahammül edemiyoruz.

Farklı olana tahammül edemiyoruz.

Zayıf gördüğümüze tahammül edemiyoruz.

Ve tahammül edemediğimiz her şeyi yok etmeye çalışıyoruz.

Şiddet sadece bir tokat değil.

Şiddet bazen bir söz, bazen bir bakış, bazen de görmezden gelmektir.

Bir çocuğun duygusunu küçümsemek de şiddettir.

Bir hayvana tekme atmak da şiddettir.

Bir ağacı keserken doğanın çığlığını duymamak da şiddettir.

Ama bu şiddetin en görünür yüzü hâlâ kadına yönelmiş olanı.

Çünkü toplumların en eski ezberi şu:

Güçlü olanın zayıf üzerinde hak sahibi olduğu yanılgısı.

Oysa psikoloji bize başka bir şey söyler.

Şiddet güçlü insanların davranışı değil.

Şiddet, duygularını yönetemeyen insanların çaresizliğidir.

Kendini ifade edemeyen öfkelenir.

Öfkesini yönetemeyen........

© Analiz