Arabayı sokağın karşı köşesine park ederken tedirgin olurum…

‘Her an gelip vurabilirler’…

Endişeye rağmen başka çare kalmayınca, yakınlarda yer açılana kadar mecburen bırakıyorum.

Nihayet beklediğim oldu, korktuğum başıma geldi.

Sabah vakti baktığımda, acemi arkadaş sağa dönerken benim arabanın sol arka tekerinin üst kısmına imzasını atıp gitmiş…

‘Sağlık olsun, cana geleceğine mala gelsin’ diyerek aldım müsait yere çektim.

Yağmur çamur ezilen, boyaları dökülen kaportayı enikonu paslandırdı.

Gel zaman git zaman, yolu sürekli bizim oralardan geçen arkadaşımla karşılaştık.

Selam, kelam, hal hatır ayaküstü sohbet ederken;

"Senin evin önünde, kaportası göçmüş arabanı her gördüğümde........

© Akasyam