İslam medeniyetinin kalbi olan cami, yalnızca taştan, tuğladan yahut betondan ibaret fiziksel yapı değil; tevhidin yeryüzündeki mücessem hali, huşu, sükûnetin mekân bulmuş formudur.

Kulun Rabbiyle baş başa kaldığı, acziyetini idrak ettiği, masivadan sıyrıldığı ulvi mekanlar hususiyetle Samsun’da son yıllarda ciddi kimlik bunalımı yaşıyor.

Son dönemde öne çıkan bazı gösterişli ibadethane projelerinde savrulmayı derin üzüntüyle müşahede ediyorum.

Modern, Post-modern sıkışmışlığın savurduğu, muhafazakarlar tarafından dahi eleştirilmeyi geçtim, makbul görünen teknoloji gösterileriyle bezenmiş, ezoterik anlamlar yüklenmiş, daha acısı ibadet edecek insanın fıtri ihtiyaçlarını ıskalayan tasarımlar, kule ile minareyi ayırt edemeyen yarışma sonuçları ardı ardına karşımıza çıkıyor.

Gelin, cami tasarlarken nelerin yapılmaması gerektiğini madde madde ele alalım.

Cami Gösteri Alanı Değildir

İbadet mekânının asıl ruhu, tevazudur huşudur.

Lakin eleştirilerimin başında mekânları birer vitrine çeviren gösterişçi mimari anlayış geliyor.

Özellikle büyük camilerde kullanılan abartılı soyutlama, geleneğe yaslanamayan kimliksizlik, ibadet mekânının........

© Akasyam