İzmir’in ikinci kuşak sanayicileri arasında belki de en renklisiydi Öner Akgerman. Bazen kendisini bile rahatsız edecek derecede titiz ve sorumluluk sahibi, vizyoner, yardımsever, sanatsever, hoş sohbet ve samimi. Ama en önemlisi dobra.

Doğru bildiklerini, çekinmeden her yerde söylerdi. O yüzden hiç kırmamaya özen gösterdiği biz genç ekonomi muhabirleri için çok özeldi Öner Bey. Onunla röportaj yapmak, sohbet etmek (ya da sadece dinlemek bile) her zaman ayrı bir keyifti.

İktidarın gücüne bel bağlayarak büyüyen ya da büyümeye çalışanları, rekabette kendisinden başkasına yaşam hakkı tanımayanları, sadece kendini düşünenleri ve empati duygusundan yoksun olanları her zaman eleştirdi.

Sanayinin siyasetten arındırılmasını savundu hep. “İş dünyası kendi gücü ve inisiyatifiyle, iktidara bel bağlamadan ilerlemeli” derdi.

Öyle ki, iktidar gücüyle büyüme meselesinde iğneyi babasına batırmaktan bile çekinmedi.

FES TAMİRİNDEN SANAYİCİLİĞE

Öner Akgerman’ın babası Bedri Bey, İzmir’de doğmuş, Levanten arkadaşlarıyla büyümüş çok zeki bir çocuktu. Kızılçullu Amerikan Koleji’nde okurken sınıf arkadaşlarından biri de Adnan Menderes’ti. Orada yakın bir dostluk kuruldu aralarında.

Askerlik sonrasında bir dükkanda fes tamiri işine başlayan Bedri Bey, Cumhuriyet devrimleri ile karşısına çıkan fırsatı........

© 9 Eylül Gazetesi