“Zülfü Efsanesi Livaneli Saygınlığı”, “Müziğin Cumhurbaşkanı”, “Karanlığa Yakılan Fener”, “Son Ozan”, “Akdeniz’in En Büyük Bestecisi”, “Beş Parmağında Beş Marifetli”, “Zor Yılların İnsanı”, “Sanatın ve Barışın Sınırlarını Kaldıran Aydın”, “Çağımızın Entelektüeli”. Bunların hepsini hak etmiştir Zülfü Livaneli.

“Yeryüzü şiirini taşır müziğine, müziğinin zenginliğinde bu şiirlerin sınır tanımazlığı, farklılığı da etkilidir kuşkusuz. Lorca’dan Aragon’a Nazım’dan, Orhan Veli’den Ülkü Tamer’e, devrimci müziğin şarkılarına doğayı, gökyüzünü, denizi, adaları, ve dünyayı güzelliğin kurtaracağını da ekler.”( Şair Haydar Ergülen)

Hep “Bahtiyar Ol Nazım” dediği ve “pusulası” bellediği Nazım için; “Nazım Hikmet/ Şahdamarı şiirimizin”, “Milyonlarca evladın sana hasret/ Ve şiirlerinle çınlıyor artık memleket”, “Ama senin gür sesin/ Senin o namuslu sesin/ Hiç susmadı/ Hiç susmayacak/ Nazım Hikmet, Nazım Hikmet/ Sen memlekete vurgun/ Memleket sana hasret” dizelerini yazan ve bir zamanların yasaklı şairinin Türkiye ile buluşmasında büyük emeği olan sanatçıdır Livaneli.

Bugün 80.yaşını kutlayan müziğin, edebiyatın, sinemanın usta ismi dostlarına şu sözü vermiştir; ”Sizi mahçup etmeyeceğim. Nasıl yaşadıysam öyle öleceğim. Ve hiç bitmeyecek mesajım da şöyledir; UMUDU KESMEYİN YURDUNUZDAN!”

“Türkiye, kavgası eksik olan bir toprak değil. Bu kavga bana hep duyarlılarla duyarsızların kavgası gibi gelir. İnsancıllar ile çıkarcıların, merhametliler ile acımasızların kavgası.”

12 Eylül faşist darbesi sonrası. Tarih; 15 Ekim 1982’dir. Fransa’nın Korsika adasında Bastia kentinde ilk kez “Birinci Akdeniz Sinema Kültürleri Sinema Şenliği” düzenlenmiştir. Dünyanın her yerinden sanatçılar yazarlar oyuncular gelmiştir. Açılışta, Yunanistan’dan Maria Farantouri, Türkiye’den de Zülfü Livaneli sahne alacaktır. Beraber söyleyeceklerdir. Sahneye ilk Farantouri gelir alkışlarla. Sunucu “Ve Türkiye’den” dediği anda büyük bir uğultu kopar, ardından da “Faşist Türkiye” anlamında ”La Turquie Fachiste” sloganları. Binlerce kiş tempo tutmaktadır salonda.

Ressam Abidin Dino, Sinema eleştirmeni Atilla Dorsay ve Gazeteci Zeynep Oral da, salondaki dört Türk’tür sadece.

Bundan sonrasını Zeynep Oral anlatıyor; “Zülfü, elinde sazı sahnenin ortasına geldi. Gülümseyerek haykırışları dinledi. Sonra eliyle ‘durun’ gibilerden bir işaret yaptı, İngilizce........

© 9 Eylül Gazetesi