Siyasette hırsızlık, daha kurumsal bir ifadeyle yolsuzluk; kamusal kaynakların ve siyasi gücün şahsi çıkarlar doğrultusunda gasp edilmesidir. Sosyolojik olarak bu durum sadece ahlaki bir sorun değil; güç ilişkilerinin, kurumsal çürümenin ve toplumsal-siyasal meşruiyet krizlerinin bir sonucudur.

Siyasette hırsızlığın sosyolojisi yalnızca bireysel ahlak eksikliğiyle açıklanamaz. Sosyologlar ve siyaset bilimciler, siyasi yolsuzluğun bireylerin karakterinden çok, toplumsal yapıların, kurumların ve güç ilişkilerinin bir ürünü olarak ortaya çıktığını belirtir. Ancak son yaşananlar, karşımıza bir karakter sorunu olarak da çıkmaktadır.

Siyaset, kamu kaynaklarını dağıtma gücü içerir. Bütçeler, ihaleler, kadrolar ve düzenleyici kararlar büyük ekonomik değer yaratır. Gücün denetlenemediği veya sınırlı denetlendiği durumlarda, kamu kaynaklarının özel çıkarlara aktarılması daha olası hâle gelir. Siyasi destek ile maddi fayda arasındaki karşılıklı ilişki kurulabilir. Sosyolojide buna “klientalizm” denir. Siyasetçi; iş, ihale, yardım veya ayrıcalık sağlar, seçmen ya da destekçi ise itaat gösterir. Bu durumda yolsuzluk, sistemin istisnası değil, işleyiş mekanizmalarından biri hâline gelir.

Son dönemlerde ülkemizde de........

© 12punto