Son sahne: Goeben ve Breslau'yu beklerken
Ankara'da bir yasaya onay vermek veya vermemek değil sorun.
Başka ve çok büyük bir şey. Finalde gibiyiz. Türkiye resmen tasfiye ediliyor. 1914'teyiz gerçekten. Ya da 1918 sonunda... Paralellikler var, yazdık bunları daha önce de.
Basit: İslamcı Ankara, içeride cumhuriyetin son kalıntılarının da tasfiyesi nedeniyle sertleşen sınıf savaşının ve zenginlerin acımasızlığının görünmesini engellemek için dışarıya açılma konusunda kararlı olduğunu, bu yolda muhalefetin de desteğini aldığını “çerçevelemiş” oldu. El ele çalışıyorlar. Yeni Parti ve hem ona hem de DEM'e yamanmış (yanaşma) marjinal sol dahil...
Bizdeki “III. Abdülhamid rejimi” ve kadroları içeriyi denetleyebilmek için dışarıda gövde gösterisi yapmak zorunda olduğunu biliyor. Dışarıda görünecekler. Bunun, bu “dışa açılmanın” boyutlarını “Mekke Askeri Paktı” (Mecca Joint Defence Agreement) ile görüyoruz.
Birileri bir “Sünni NATO” kurulduğundan falan söz ediyor ama daha doğru bir tanım, “NATO'cu İslamcılar” veya “İslamcılar NATO'su” falan olmalı. NATO'nun devamı, onun “tamamlayıcı” bir gücü kurgulanıyor. Bu tür tanımlar daha uygun. Dizginlerin elbette Washington'da ve onunla iyi geçinen AB'de olacağı ama Müslüman ve yoksul milyonların piyon olarak bölgesel paylaşım savaşlarına sürülebileceği bir yeni tür (cüce) NATO bu.
Hadi İslamcı/Amerikancı siyasetin “Ortadoğu NATO'su” diyelim.
Hedefinde Rusya, Çin ve İran olduğunu çocuklar bile görüyor. Ankara, Batı'ya bu paktın “tamamlayıcı bir eşgüdüm mekanizması” olduğunu anlatmaya çalışıyor. Anlattığını düşünebiliriz: En azından Berlin, Paris, Londra ve Brüksel bu girişime bir tepki göstermiş........
