Yıllardır otomobil kullanıyorum. Farklı markalar, farklı sınıflar, farklı şehirler… Bu kadar yılın sonunda fark ettim ki aslında otomobiller hakkında düşündüğüm şey motor gücü, beygir, menzil ya da yakıt tüketimi değilmiş. Benim için asıl soru çok daha basit: Bir araba gerçekten akıllı mı?

Bugün bana “Nasıl bir araba istersin?” diye sorarsanız cevabım elektrikli mi, benzinli mi olduğu olmaz. Bunların hiçbirini ilk sıraya koymam. Benim için en önemli özellik, aracın gerçekten kendi kendine gidebilmesi. Otonom sürüş artık otomobilin geleceği değil, bugünden sahip olması gereken temel özellik. FSD seviyesinde, yolu, trafiği ve çevresini anlayabilen bir yapay zekâya sahip olmayan bir otomobilin, ne kadar güçlü motoru olursa olsun eksik olduğunu düşünüyorum. Elektrikli olabilir, benzinli olabilir, hibrit olabilir. Bunların hepsi ikinci planda kalıyor.

Otomobil üreticileri son yıllarda ekran yarışına girmiş durumda. Ön konsola ekran, arkaya ekran, kapıya ekran… Neredeyse yakında direksiyonun üzerine de ekran koyacaklar. Ben ise başka bir şey düşünüyorum. Çarpışma anında hava yastıkları nereden çıkacak? Dev ekranlar uğruna güvenliği ikinci plana atan bir anlayışı doğru bulmuyorum. Araba lunapark konsolu değil. Önce insanı korumalı, sonra eğlendirmeli.

Günlük hayatta en çok kullandığımız ayrıntılardan biri ise bardaklık. Buna rağmen en kötü tasarlanan bölümlerden biri hâlâ orası. Bugün elimizde Stanley termoslar var, farklı boyutlarda kupalar var, kapsül kahve kupaları var. Ben kullandığım kupayı bardaklığa koyamıyorsam, o bardaklığın hiçbir anlamı yok. Farklı çaplara uyum sağlayabilmeli, içeceği sabitleyebilmeli, mümkünse sıcaklığını da koruyabilmeli. Suyu kapı cebine koymak istemiyorum. Bardaklık gerçekten bardak taşımak için tasarlanmalı.

Müzik sistemi konusunda da üreticilerin yanlış noktaya odaklandığını düşünüyorum. Ben gümbür gümbür bağıran hoparlörler istemiyorum. Ben hi-fi istiyorum. Arabada müzik dinlediğimde sadece ritmi değil, notaları da duyabilmek istiyorum.........

© 12punto