Belki seyredenleriniz vardır, benim oyunculuğunun zirvesine çıktığını düşündüğüm Al Pacino’nun “Scent of a Woman" (Türkçe adıyla Kadın Kokusu) filminde bir dans sahnesi vardır. Karşınızdaki işini biliyorsa dans dünyanın en güzel şeyidir ama karşıdakinin ne yaptığını, ne yapmak istediğini anlamazsanız dans bitmeyen bir azaptır. Ticaret de böyledir. Hizmeti veren kişinin kuralları net olmalı ki siz de ne yapabileceğinizi bilesiniz.

Hikayemiz bundan 3 yıl önce başlıyor yanlış hatırlamıyorsam. Çocuklarımız için özel sağlık sigortası yaptırmak istedi eşim. Ben genelde bu tip durumlarda acenta kimse onun kurallarına uymayı tercih ederim. Zira ne konuşulacaksa acente konuşur diye düşünürüm. O hangi sigorta şirketini önerirse o doğrudur. Eşim yakın bir acente ile konuştu ve o da Allianz ile çalışmamızı uygun gördü. Tamamlayıcı sağlık sigortaları yaptırdık.

Genelde bu tip hizmetler için kendi telefon numaramı kullanmam zira çok yoğun oluyor ama bir şekilde Allianz benim telefonuma ulaşmış. Devamlı SMS mesajlar geliyor. Kahve içer misin? Şunu yapar mısın? Diye. Ben de herhalde bir hayat şekli satmaya çalışıyorlar diye düşünüp rahatsız olmamaya çalışıyorum. Ama içimden yahu ülkede sadakat sistemi zaten çalışmıyor! Bir çalışan SushiCO var. Ona da ödül vermeye kalkıyoruz ödülü red ediyor. Yani ülke de sadakate en iyi yapan bile inanmıyor. Neden sigortacılık adına bir şey yapmıyorsunuz. Di·yorum ama söylemekte istemiyorum. Neyse iki yıl bu düşüncelerle geçti.

Hikayemiz bu yıl sonbaharda Allianz’ı yenilemek isterken başladı. Malum çocukların kayıt süreçleri ve bir takım yatırım planları ile yoğunken birgün eşim aradı ve Allianz tamamlayıcı sigortada sorun olduğunu iletti. İki yıldır harika giden ilişkimiz ne oldu........

© 12punto