Dünya petrol arzının beşte birinin geçtiği bu boğaz, sadece fiziksel enerji akışını bozmakla kalmıyor; aynı zamanda bu ticaretin nasıl finanse edildiğini ve finansal piyasaların istikrarını da doğrudan etkiliyor. ABD doları hala hakimiyetini korusa da, ülkeler artık doların her zaman erişilebilir olacağı varsayımıyla hareket etmiyor ve ticaret ile ödemeler için yedek sistemler inşa etmeye başlıyor.

1974 dönemindeki petrodolar anlaşmaları, esasen dolar odaklı bir finansal döngünün katalizörü olmuştu: Petrol dolarla fiyatlandırılıp satılıyor, elde edilen gelirler ise yeniden ABD finans piyasalarına dönüyordu. Analist Paul Blustein’ın yakın zamanda Financial Times için yaptığı değerlendirmede belirttiği gibi, petrodoların temeli ve bugün hala ayakta kalması “TINA” (Başka bir alternatif yok) ilkesine dayanıyordu.

Ancak, Washington’ın doları bir finansal silah ve yaptırım aracı olarak kullanmasından duyulan uzun süreli rahatsızlık, Hürmüz Boğazı’ndaki mevcut enerji kriziyle birleşince, alternatif yöntemlerin ortaya çıkışını hızlandırdı. Bu süreç, doların aniden çöküşü şeklinde değil, doların aniden çöküşü şeklinde değil, ihtiyaç anında başvurulacak yedek sistemlere yönelim şeklinde kendini gösteriyor.

Bu değişim, Hindistan’ın enerji ticaretinde görünür hale geldi; raporlara göre Hindistan, yakın zamandaki bir İran petrolü alımını Çin yuanı ile gerçekleştirdi. Hindistan’ın bu hamlesi Çin ile bir ittifak kurmaktan ziyade enerji güvenliğini sağlama amacını taşısa da, jeopolitik gerilimlerin, savaşların ve bankacılık kısıtlamalarının dolar bazlı ödemeleri ne kadar........

© 10 Haber