Şefin Vicdanı Zeytinyağında Saklıdır
Bir restorana girdiğimde artık yalnız menüye, manzaraya, şefin şöhretine ya da şarap listesine bakmıyorum. Benim için giderek daha önemli hale gelen başka bir soru var:
“Mutfağınızda hangi zeytinyağını kullanıyorsunuz?”
Bu sorunun cevabı bazen bana restoran hakkında Michelin yıldızından, dekorasyonundan, hatta hesabın pbüyüklüğünden daha fazla şey söylüyor.
Bu soruyu yalnızca bir gazeteci ve yemek yazarı olarak sormuyorum. Yıllardır zeytinyağı üzerine çalışan, tadım eğitimleri alan, farklı coğrafyalardan yağları karşılaştıran bir zeytinyağı uzmanı ve sommelier olarak, bir yağın kokusundan, tadından, tazeliğinden ve sofradaki kullanımından çok şey okuyabiliyorum.
Bu yüzden bir restoranın mutfağında hangi zeytinyağının kullanıldığı benim için basit bir detay değil; mutfağın felsefesine dair önemli bir ipucu.
Çünkü şarap sofraya eşlik eder; zeytinyağı ise yemeğin içine girer. Domatesin üzerinde, enginarın kalbinde, balığın altında, mezenin dokusunda, tencerenin dibindedir. Şarabı hiç içmeyebilirsiniz. Ama zeytinyağı, özellikle bizim Akdeniz coğrafyamızda, sabahtan akşama hayatımızın içindedir.
O nedenle iddiam biraz kışkırtıcı olabilir:
Bir şefin iyi zeytinyağını anlaması, iyi şarabı anlaması kadar, hatta bazen daha önemlidir.
Şef biraz da doktordur
Hüseyin Özer’in sevdiğim bir sözü vardır:
“Namuslu yemek vardır.”
Ne kadar doğru.
Namuslu yemek de namuslu şef ister. Müşteri mutfağı görmüyor diye malzemeden kısmayan, pahalı tabağın içine ucuz yağ saklamayan, lezzet kadar müşterisinin sağlığını da önemseyen şef.
Çünkü şef biraz da doktor gibidir.
Masaya oturduğumuzda bedenimizi bir ölçüde ona emanet ediyoruz. Ürünü, yağı, tuzu, pişirme yöntemini biz değil o seçiyor.
Üstelik artık eskisinden çok daha fazla dışarıda yiyoruz. İş yemekleri, seyahatler, davetler, resepsiyonlar, oteller, restoranlar… Evimizde zeytinyağını özenle seçsek bile kapıdan çıktığımız anda bu seçimi bizim adımıza şef yapıyor.
Zaman içinde gittiğiniz restoranlar sizi de değiştiriyor. Ağır, kalitesiz, aşırı yağlı yemeklerin bedelini bedeniniz ödüyor. İyi ürünle, doğru yöntemle, ölçülü ve kaliteli yağla hazırlanan sofranın farkını da yine bedeniniz hissediyor.
Ben iyi bir restorandan kalkarken “Çok yedim” değil, “İyi beslendim” demek istiyorum.
Önce kendi evimizden başlayalım
Ama bütün sorumluluğu restoranlara yüklemek kolaycılık olur.
Önce kendi mutfağımıza bakacağız.
“Zeytinyağı kullanıyorum” demek yetmez.
Hangi zeytinyağı? Natürel sızma mı? Hangi hasat? Hangi zeytin?........
