Kanada Başbakanı Mark Carney Davos Dünya Ekonomik Forumu’nda yaptığı konuşmada, eski kurallara dayalı dünya düzeninin sona erdiğini ve orta güçlerin büyük güçlerin tehditlerine karşı ortak hareket etmeleri gerektiğini vurgulamıştı. (Foto: Ekran Görüntüsü)

Son yıllarda uluslararası siyasete dair giderek daha sık dile getirilen bir tespit var: Dünya değişiyor ve orta güçler daha görünür hale geliyor. Kanada Başbakanı Mark Carney’nin Davos’taki konuşması da bu gözlemi kavramsal bir çerçeveye oturttu. Büyük güç rekabetinin uluslararası sistemi kilitlediği, çok taraflı kurumların ise giderek daha işlevsiz hale geldiği bir ortamda, işbirliği ve istikrarın artık daha esnek, daha pragmatik ve daha diyalog odaklı aktörler üzerinden ilerleyebileceğini savundu.

Ancak bu tabloyu doğru okumak gerekiyor. Asıl mesele, orta güçlerin klasik anlamda “yükselip yükselmediği” değil; barış yapıcılığın niteliğini nasıl dönüştürdükleridir.

Arabuluculuk ve Kriz Yönetimi

Orta güçlerin son dönemde daha fazla inisiyatif aldığı açık. Bunun nedeni yalnızca büyük güçlerin geri çekilmesi değil; aynı zamanda bu ülkelerin bilinçli bir tercih olarak arabuluculuğu, diyaloğu ve kriz yönetimini dış politikalarının merkezine yerleştirmeleri.

Bu yaklaşım, askeri ya da ekonomik hegemonya iddiasına değil; erişim, esneklik ve güven inşa etme kapasitesine dayanıyor. Sert kutuplaşmaların hakim olduğu kriz ortamlarında, konuşabilen, temas edebilen ve köprü kurabilen aktörler haline geliyorlar. Burada söz konusu olan şey yeni bir güç hiyerarşisi kurmak değil; sistemin tamamen dağılmasını önleyen bir denge ve tampon rolü üstlenmek.

Alternatif Üretmek

Orta güçlerin sunduğu katkıyı doğru anlamak için “alternatif üretmek” kavramını netleştirmek gerekir. Çatışma çözümü çoğu zaman nihai anlaşmalarla özdeşleştirilir. Oysa sahadaki gerçeklik, bunun nadiren mümkün olduğunu gösteriyor.

Kalıcı bir siyasi çözüm için asgari düzeyde güven,........

© yetkinreport.com