TÜİK’in açıkladığı “İstatistiklerle Aile” verileri, Türkiye’nin karşı karşıya olduğu büyük riski gözler önüne seriyor.

2008 yılında Türkiye’de ortalama hanehalkı büyüklüğü 4 kişiyken bugün bu rakam 3,08’e gerilemiş.

Ve tek kişilik evlerin oranı hızla artarak yüzde 20,5’e çıkmış.

Yani artık yaklaşık her beş evden birinde yalnız yaşayan insanlarımız var.

Bu değişim sadece “şehirleşme” ya da “modern yaşam” ile açıklanabilecek bir mesele değil.

Mesele Türkiye’de yıllardır yaşanan ekonomik buhranın artık aile yapısına da yansıması!

Avrupa ve gelişmiş ülkelerde insanlar bir tercih olarak yalnız yaşamayı seçerken; Türkiye’de ise insanlar ekonomik kaygılardan dolayı zorunlu olarak bunu yapıyorlar.

Şimdi sorarım size; işe başlayan ve ortalamada asgari ücret almak zorunda kalan bir genç, 25-30 bin lira seviyelerine dayanmış kirasını bile zor öderken nasıl olacak da evlilik ve çocuk hayalleri kurabilecek?

Kira dışında kalan aidat, ulaşım, gıda ve faturaları saymıyorum bile.

Bunları da eklediğinizde, maaşın büyük kısmı daha ayın ilk haftasında eriyip gidiyor zaten.

Doğal olarak böyle bir tabloda insanlar evlilik kararını erteliyor, çocuk sahibi olmayı ise “ekonomik risk” olarak görmeye başlıyor.

Bizimkiler farkında mı bilmem ama; bu mesele net bir ekonomik güven krizi.

Çünkü insanlar yalnızca bugünü değil, geleceği de satın alamıyor.

Ha bu arada; bu denklemde milyonlarca işsiz gencimiz zaten yok !!!

Üstelik mesele yalnızca gençler de değil.

Yaşlılar da tamamen........

© Yeniçağ