Mehmet Bey’in mucize modeli ülkenin içinden geçti.

Onca vergi ve zamma rağmen bütçe resmen alarm veriyor.

Mehmet Bey sayesinde;

Nisan ayında merkezi yönetim bütçe dengesi sadece bir ayda 338,7 milyar lira gibi dev bir açık verirken; yılın ilk dört ayındaki toplam açık 758,8 milyar liraya koştu ve aynı dönemde faiz giderleri 1 trilyon 133 milyar lirayla rekor kırdı.

Nasıl başarı ama… Her şey kontrol altında değil mi?

Mehmet Bey ve çevresi, uzun süredir yüksek faiz politikasıyla iç talebi baskılamayı ve bu yolla enflasyonu kontrol altına almayı başarı sayıyordu.

Teorik olarak, parayı pahalılaştırmak tüketimi kısar ve fiyat artış hızını yavaşlatır.

Ancak bu teorinin Türkiye’de karşılığının olmadığının hâlâ farkında değiller.

Üç kuruş maaşla hayatta kalmaya çalışan insanların talep yaratmadığını, asıl enflasyonun maliyet ve üretimsizlik bazlı olduğunu bir türlü görmüyorlar.

Tabi bir de kamu maliyesi üzerine binen ve her geçen gün daha da ağırlaşan faiz yükü meselesi var.

Yılın ilk dört ayında faiz giderlerinin 1 trilyon 133 milyar liraya ulaşması sadece bir rakam değil.

Aslında vatandaşın canından can almak.

Faiz harcamalarının bu ölçekte devasa bir boyuta ulaşması, devletin bütçesinin neredeyse tamamının tefecilere teslim edildiğini göstergesi.

Bir başka ifadeyle, kamu maliyesi artık geleceğe yönelik yatırım yapmak veya vatandaşın refahı için değil, borçların faizi için vergi topluyor.

Milletin ümüğünü sıkılarak toplanan vergiler oluk oluk Londralı tefecilere aktarılıyor.

Kısacası bütçe, üretimi ve vatandaşı destekleyen bir kaldıraç olmaktan çıkıp, borç servis eden bir mekanizmaya dönüşmüş durumda.

Resmin diğer tarafında ise şakır........

© Yeniçağ