Bir zamanlar bankacılık, Türkiye'nin en itibarlı mesleklerinden biriydi.

Bankacı olmak; iyi bir maaş almak, çocuğunu özel okulda okutabilmek, yaz tatiline çıkabilmek, yurt dışına gidebilmek, ev ve otomobil sahibi olabilmek demekti.

Bugün ise bankacılık sektörü, çalışanını adım adım yoksullaştıran bir yapıya dönüşüyor.

Garanti BBVA'nın ardından Akbank da çalışanlarına 2026 yılının ikinci altı aylık dönemi için yüzde 10 zam açıkladı. Sektörden gelen bilgiler, diğer özel bankaların da buna çok yakın oranlarda zam açıklayacağını gösteriyor.

İnsan ister istemez şu soruyu soruyor:

Türkiye'de bankalar kredi faizinde, mevduat faizinde ve ücret-komisyonlarda kıyasıya rekabet ediyor da, çalışan ücretine gelince nasıl oluyor da neredeyse aynı rakamda buluşuyor?

Ortada değişmeyen bir gerçek var.

TÜİK'in açıkladığı verilere göre 2026 yılının ilk altı aylık enflasyonu yüzde 17,76.

Yani resmi enflasyon yüzde 17,76...

Bankacıya verilen zam yüzde 10...

Aradaki 7,76 puanlık fark, bankacının cebinden çıkan paradır.

Bunun adı ücret artışı değildir.

Bunun adı sistematik yoksullaştırmadır.

Üstelik bu tablo, Türkiye'nin milyarlarca liralık kâr açıklayan bankalarında yaşanıyor.

İşin daha da düşündürücü tarafı ise bankaların çalışanına bakışındaki çelişki.

Konu satış hedefleri olduğunda........

© Yeniçağ