Türkiye’de “kayyum” kelimesini yıllardır sadece terörle, güvenlikle ve olağanüstü hallerle birlikte duyuyoruz.

Oysa meseleye bir de hukuk açısından bakalım:

Ortada seçmenin verdiği bir yetki varsa ve o yetkiyi taşıyan kişi kendi iradesiyle o temsil bağını koparıyorsa, orada da fiilen bir temsili boşluk doğmuyor mu?

Devlet, terör gerekçesiyle oluşan boşluğa kayyum atıyor da, siyasi sadakatsizlikle oluşan boşluğu neden görmezden geliyor?

Asıl sorulması gereken soru bu.

Anayasamızın 67. maddesi seçme ve seçilme hakkını düzenler.
Bu hak, millet egemenliğinin sandık yoluyla kullanılmasını ifade eder.

Yani sandık, sembolik bir ritüel değildir.

Somut bir yetki devridir.

Millet, kendi adına karar verme hakkını belli bir süreliğine bir partiye ve onun adaylarına bırakır.

Ardından 80. madde gelir:

“Milletvekilleri, seçildikleri bölgeyi veya kendilerini seçenleri değil, bütün milleti temsil ederler.”

Bu madde çoğu zaman yanlış yorumlanıyor.

Sanki “istediği gibi hareket edebilir” serbestliği veriyormuş gibi…

Hayır.

Bu hüküm keyfilik değil, daha büyük bir sorumluluk yükler.

Çünkü artık şahsi değil, milli bir emaneti taşıyorsundur. Kişisel davranışları terk edilmesi ve yetki aldığı millet için........

© Yeniçağ