Aferin sana. Kendini kapa, kinizmi benimse. Küs, trip at, varlığını çek. Eyvah, şimdi insanlar sensiz ne yapacak? İşin bitti zaten çok bile durdun. Bin zamandır gözüne batmayan, sessiz kaldıkların şimdi sebebin oldu. Küspüs oldun. Ne kattın ki, neyden mahrum ediyorsun karşındakini? Küçücük kötülüklerinle manevi zarar vermeye çalışmaktasın hâlâ. Off, yine kendi kendime konuşmalarımın yazıya döküldüğü anlardayız.

Kendim de dâhil insanları inceliyorum. Hobim bu. O kadar çeşitliyiz ki çözemiyorum. Çözemedikçe de keyifleniyorum. Standardımız yok. Baharat gibiyiz. Bin çeşit.

Savundukları şey, eleştirdikleri şey olmuş birileri var. Mesela annesinin gazabı yüzünden çok zor bir hayat yaşadığını düşünen biri, kendi çocuklarını yaşadığının bin katı zarara sokuyor. “Ben annem yüzünden bunları bunları yaşayamadım,” diyor; sonra bazı seçimler yapıyor, ondan olan çocuklar da onun seçimleri yüzünden benzer zorluklar çekiyor. Ama ilginçtir ki çocuklar annelerini suçlamak yerine, annelerinin anlattığı ebeveynlerini suçlamayı tercih ediyorlar. Dıdısının dıdısı…

Herkes içinde bulunduğu, yetiştiği durumla değerlendiriliyorsa burada ayrıcalık yapamazsın. Babanın hangi durumda ne yaptığını değerlendirip ona anlayış gösterirken, babanın babasının nasıl bir hayat........

© Yeniçağ