Şiddet, altın devrini yaşıyor.

Konuşarak çözülebilecek birçok sorun tabancalı, tüfekli, sustalı, kazmalı, baltalı, levyeli kavgalara dönüşüyor, ölenler yaralananlar oluyor.

Daha vahimi de var:

Anneler doğurdukları bebekleri çöpe atıyor, 70’i aşmış yaşlılar borcunu ödemedi diye arkadaşlarını öldürüp kafasını kesiyor.

İnsanlar sadece birbirlerine değil hayvanlara da çok acımasız. Yol kenarında uyuyan köpeği arabasıyla ezenler, komşusunun beslediği kediyi tekmeyle yere serenler, evlerinde yıllarca birlikte yaşadığı hayvanları sokağa terk edenlere de rastlanıyor.

***

Peki, neden böyle oluyor?

Birçok uzman yaşanan şiddetin sosyal, ekonomik, psikolojik nedenleri olduğunu belirtiyor.

Bunlar arasında Dr. Zeliha Burtek’in değerlendirmesini ilginç buldum.

Özetle şöyle diyor:

“Bir sosyal çürüme yaşıyoruz.

Vicdan, kötünün reddini, iyinin var olmasını ve devam etmesini ister.

Ama vicdanın duygu üretemediği bir yerdeyiz şimdi.

Diğer yandan kin, nefret gibi duygular sürekli olarak yaratılıyor ve besleniyor.”

***

Evet, kötülüklere yönelmeme konusunda vicdan gibi bir frenimiz vardı.

Sürekli denetliyordu bizi, kötülük yapmamızı engelliyordu.

Öyle anlaşılıyor ki artık pek çok insanın o freni arızalı. Tutmuyor ne yazık ki.

Siyasi iktidarın da muhalefetin de acilen bu fren arızasının nasıl giderileceğini tartışması ve çözüm üretmesi gereken bir noktadayız.

GENÇLERİ UNUTTULAR!

Emeklilerin aldığı düşük maaş, içine düştükleri geçim sıkıntısı aylardır CHP’nin birinci gündem........

© Yeniçağ