Aydınlanma devrimi sonrasında başlayan hümanist dönemde kurulan çağdaş düzenler daima bireysel ve toplumsal rıza üzerine inşa edilmiştir.

Bireysel ve toplumsal rıza bu dönemin en önemli unsuru adeta taşıyıcı kolonudur.

Çağdaş düzenlerde ekonomik, siyasi, medeni ve hukuki tüm üst yapı rıza sütunu üzerine inşa edilmiştir.

Sakın bu geçmişte de hep böyleydi falan sanmayın!

Geçmişte bireysel ya da toplumsal rızanın aranması diye bir kural ya da ilke asla yoktu!

Konuyu birkaç örnek ile açarsam sanırım meramımı daha iyi anlatabileceğim.

Mesela geçmişte feodal dönemde bir kişi kral, imparator, çar ya da firavun olmak için toplumun rızasını almak zorunda falan değildi!

Kim olursa olsun sırası gelen, çoğunu asiler ve din adamlarının oluşturduğu anca bir avuç elitin onayladığı kişi halka hiç sormadan iktidara gelir, halk da el mecbur buna boyun eğerdi, eğmeyen olursa da zaten boynu koparılırdı.

Oysa çağdaş düzenlerde iktidar gücünü kullanmak isteyen halkın rızasını almak zorundadır. Çağdaş düzenlerde iktidar gücünü kullanmak isteyen halkın önüne çıkar kendini ve ne yapacaklarını anlatır, halkı ikna eder, rızasını alırsa iktidar olur. Seçim dediğimiz........

© Yeniçağ