Güney Kıbrıs’ta geçtiğimiz pazar günü gerçekleştirilen parlamento seçiminde aşırı sağ çizgideki Rum Ulusal Halk Cephesi'nin (ELAM)milletvekili sayısını 4’ten 8’e yükseltmesi, yalnızca marjinal bir partinin oy artışı olarak değil; Rum siyasetindeki genel ideolojik yönelimin sertleştiğinin önemli bir göstergesi olarak değerlendirilmelidir. Çünkü seçimleri ilk sıralarda tamamlayan Demokratik Seferberlik(DİSİ) ile Emekçi Halkın İlerici Partisi(AKEL) arasında yöntem ve söylem farklılıkları bulunsa da, Kıbrıs meselesinin özüne ilişkin temel yaklaşım bakımından ELAM’dan tamamen kopuk bir çizgiye sahip olduklarını söylemek güçtür.

Rum siyasetindeki üç ana damar; yani merkez sağ DİSİ, sol görünümlü AKEL ve aşırı sağ ELAM, farklı tonlarda olsa da “Helen merkezli Kıbrıs anlayışı” etrafında birleşmektedir. Bu yapıların tamamı, Türkiye’nin garantörlüğünün sona ermesini, Türk askerinin adadan çekilmesini ve adanın güvenlik mimarisinin tamamen Rum-Yunan ekseninde şekillenmesini savunmaktadır. Aralarındaki temel fark, bunu hangi yöntemle gerçekleştirmek istedikleridir.

ELAM bunu açık bir Türk düşmanlığı ve saldırgan milliyetçilik üzerinden dile getirirken, DİSİ ve AKEL ise daha diplomatik ve uluslararası toplum nezdinde kabul görebilecek söylemlerle aynı hedeflere ulaşmaya çalışmaktadır. Özellikle federasyon çözümüne ilişkin Rum tarafının yıllardır savunduğu model incelendiğinde, “iki kurucu devletin siyasi eşitliği” yerine, Kıbrıs Türk halkını zamanla Rum çoğunluk içerisinde etkisizleştirecek bir yapının hedeflendiği görülmektedir.

Rum tarafının federasyon anlayışında Kıbrıs Türkleri çoğu zaman “eşit ortak” değil, belirli kültürel haklara sahip bir azınlık olarak........

© Yeniçağ