6 Şubat 2023’te Kahramanmaraş merkezli depremler, Türkiye’nin yalnızca binalarının değil, kurumlarının, reflekslerinin ve vicdanının da ne kadar kırılgan olduğunu gösterdi. On binlerce insan hayatını kaybetti. Binlercesi, saatlerce hatta günlerce yardım gelmesini beklerken göçük altında can verdi. Üzerinden üç yıl geçti. Cuma günü, bu büyük felaketin üçüncü yılıydı. Hâlâ konteynerlerde yaşayan depremzedeler var.

O günlerde en çok konuşulan başlıklar; geç gelen yardımlar, koordinasyonsuzluk, kesilen kolonlar, yanlış imar izinleri ve gözaltına alınan müteahhitlerdi. Hepsi doğruydu. Ama eksikti. Çünkü mesele sadece enkaz altından insan çıkarmak değil; asıl mesele, o enkazın hiç oluşmamasını sağlamak.

Hâlâ “bir daha olmaz” cümlesi, gerçeğin sertliğiyle sınanmayı bekliyor.

Depremden sonra herkes “inşallah bir daha böyle bir felaket yaşamayacağız” dedi ama bu sözün gerçekten doğru olup olmadığı henüz test edilmedi. Belki de en zoru burası. Asıl sınav, bir sonraki depremde alınan önlemlerin işe yarayıp yaramayacağıyla verilecek.

Afet sonrası değil, afet öncesi devlet

Depremler doğa olayıdır denir, afetler ise insan eliyle büyür. Bu sözler artık kimseye yabancı değil. 6 Şubat’tan sonra afet yönetimi tartışmaları,........

© Yeniçağ