Servis saatleri öğrenildi.

Ve Türkiye'nin dört bir yanında yaz boyunca nispeten sessiz kalan bazı dijital yapılar yeniden tam kapasite çalışmaya başladı:

Veli WhatsApp grupları.

Telefonunuz titriyor.

“5-I Sınıfı Velileri 2026-2027”

Yeni eğitim öğretim yılı gerçekten başlamıştır.

İlk mesajlar genellikle masumdur:

“Herkese merhaba, çocuklarımız için güzel bir yıl olsun.”

Ardından çiçekler, kalpler, emojiler gelir.

“Yarın eşofman mı giyilecek?”

“Matematik defteri kareli miydi?”

“Öğretmen kitapla ilgili bir şey söyledi mi?”

“Benim kız başka anlamış.”

“Benim oğlan da başka bir şey söyledi.”

Ve Türkiye'nin en büyük dağıtık bilgi işlem ağı çalışmaya başlar:

Bilgi öğretmenden çıkar.

Başka bir veli farklı bir versiyon ekler.

Birkaç mesaj sonra bilgi ilk halinden epey uzaklaşır.

Yazılım dünyasında buna veri bozulması diyebiliriz.

“Ben öyle anlamadım.”

Teknolojinin okul hayatına kattığı kolaylığı küçümsemek mümkün değil.

Eskiden çocuğun çantasından buruşmuş bir kâğıt çıkardı.

Bazen çocuk pazartesi sabahı 07.20’de hatırlardı:

“Baba, bugün karton lazım.”

İşte eski dünyanın okul bildirim sistemi buydu.

Bugün öğretmen birkaç saniye içinde bilgi gönderebiliyor.

Okul duyuru yapabiliyor.

Ödevler ve sınav tarihleri dijital sistemlerden takip edilebiliyor.

Bunların hepsi büyük kolaylık.

Ama teknolojinin ilginç bir huyu var:

Bir problemi çözerken yanına küçük bir tane daha bırakıyor.

İletişimi kolaylaştırdık.

Bu kez de iletişimin sınırını kaybetmeye başladık.

Eskiden öğretmen okuldaydı.

Arada doğal bir mesafe vardı.

Bugün o mesafe neredeyse yok.

“Hocam kusura bakmayın geç oldu........

© Yeniçağ