Dünya bazen bir hastane koridoru gibi kokuyor.

Duvarlarda umut posterleri, ekranlarda parlak gülüşler, hoparlörlerde barış mesajları… Ama odaların kapısı aralandığında içeriden başka bir şey çıkıyor: barut kokusu. İşte çağımızın en tuhaf çelişkisi bu.

Bir yanda sinema perdesinden, spor sahalarından, medya ekranlarından dünyaya sürekli iyimserlik enjekte eden bir sistem var. Öte yanda aynı sistemin gölgesinde büyüyen savaşlar, darbeler, operasyonlar…

Bu düzenin baş mimarı ise uzun yıllardır kendini “özgür dünyanın lideri” diye tanıtan Amerika Birleşik Devletleri.

Ama artık o büyülü perdenin arkası görünmeye başladı. Çünkü dünyanın geri kalanı artık bu sahneyi dikkatle izliyor.

Eskiden Hollywood filmleriyle dünyayı kurtaran kahramanlar vardı.

Bugün ise insanlar soruyor: “Kahraman filmde mi, yoksa füzeyi ateşleyen parmakta mı?”

Uzun yıllar boyunca dünya bir tür “iyilik narkozu” altında tutuldu.

Bu narkozun dozu dikkatle ayarlanmıştı.

Biraz sinema… Biraz spor… Biraz medya romantizmi…

Her şey sanki insanlık daha iyi bir yere gidiyormuş gibi gösterildi. Filmlerde dünyayı kurtaran askerler, spor sahalarında “barış” mesajları, güzellik yarışmalarında klasik cümleler:

“Penguenler ölmesin…”“Savaşlar son bulsun…”

Sahne ışıkları altında söylenen bu sözler kulağa hoş geliyordu. Ama aynı anda dünyanın başka bir köşesinde füze rampaları hazırlanıyordu.

Bugün artık insanlar o romantik dekorun altına bakıyor. Ve gördükleri şey oldukça basit: Bir füzenin maliyeti, bir ülkenin açlıkla mücadele bütçesine denk.

ALMEYDA'NIN TEK CÜMLELİK TOKADI

Bazen bütün propaganda makinelerini tek bir cümle yıkar.

Bunu yapan kişi bir siyasetçi değil.

Matias Almeyda, Sevilla FC’nin teknik direktörü olarak söylediği........

© Yeniçağ