Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde dün grup toplantıları başlamadan önce klasik medya taramamı yaparken Sabah gazetesinden Mahmut Övür’ün, DEM Parti’ye Roj Girasun dersi” başlıklı yazısını okuyordum. Övür, “Kürt meselesi üzerine yaptığı araştırmalar ve analizleriyle bilinen genç bir araştırmacı var: Roj Girasun...” diyor ve ekliyor;

“Son günlerde yanılgı üzerine yanılgı yaşayanlara ders verir gibi ne yapılması gerektiğini tane tane anlatıyor:

‘Bugün itibarıyla SDG'nin kendi doğal siyasi sınırlarına çekilmiş olması beklenen bir şeydi, hatta belki olması gereken de buydu ama bunun bir anlaşmayla değil, askeri bir yenilgiyle gerçekleşmiş olması, toplumsal psikolojiyi ve Kürt siyasetinin genel havasını çok olumsuz etkiledi.’

Anlamak isteyenlere buradan nasıl bir sonuç çıkartılması gerektiğini de açık ve net anlatıyor:

‘Kürt siyasetinin yönü, Kürt toplumunun yüzü bugünden itibaren Ankara'ya daha fazlasıyla dönük olmak durumunda. Yaşanan kırılmalar, işte duygusal kopuşlar diye tabir edilen şeyler yeni bir siyasal stratejiyi değil daha önce söylenen şeyi daha güçlü söylemeyi elzem hale getiriyor. Onun için Ankara ile barışık bir Kürtlük, Ankara'da güçlü olan bir Kürtlük daha elzem bir durumda bugün.’

Başkan Erdoğan ve Bahçeli'nin uzattığı el hâlâ sizi bekliyor. Öcalan'ı yine dinlemediniz, bari genç Girasun'u dinleyen ve yüzünüzü Ankara'ya dönüp sivil siyaset yapın...”

***

Derken… Siyasi partilerin Meclis grup toplantıları başladı. Hareketin lideri Devlet Bahçeli, bebek katili Abdullah Öcalan’a saygı gösterilmesini en yüksek tondan istedi. Bahçeli hızını almadan devam etti;

“Anadolu huzura, Öcalan umuda, Ahmet’ler makama, Demirtaş yuvasına dönünceye kadar kararımız nettir.”

Hainlerin alayına af istedi!.. Karşı duranları tehdit etti. MHP’de görevli “milletvekilleri” de çılgınca alkış tuttu!..

Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı’nın resmi internet sitesinde hâlâ duruyor;

“PKK bir........

© Yeniçağ