Alevi inancında ritüellerin en önemli özelliği ” Hak için olsun seyir için olmasın”  ilkesidir. Bu ilkenin amacı bireysel egoların yok edilmesi, yapılan erkanlarda toplumsallığın esas alınması ve  demokratik özelliğinin ifadesidir.

Alevi inancındaki her kavram,  kuram ve ritüel binlerce yıllık ahlaki politik toplumun özelliklerini taşır. Hiçbir birey toplumsallığın önüne geçmez. Bu çerçevede bakıldığında Alevi toplumu ahlaki -politik ölçülerini esas alır. Her ritüel tarihsel, siyasal kültürel deneyimleri ile olgunlaşmış form kazanmıştır. Özellikle son yıllarda Muharrem ayında ve aşure erkanlarında “karşıt Aleviliği” ya da “saptırılmış Aleviliği” net olarak görmekteyiz.

Alevi toplumunun varlığı ,birliği, dirliği aynı zamanda özgürlük diyalektiği ile orantılıdır. Bir toplumun bir halkın tarihsel hafızasını, kimliğini, kültürünü, dilini hakikatine uygun olarak özgürce yaşayabilmesinin şartı her türlü iktidarcı devletçi anlayıştan uzak olmasıyla orantılıdır.

Kendi tarihsel hafızasını esas almadan, bir toplumun özgürlük bilinci kazanması hiç de mümkün değildir. En önemli düstur olan “kendini bilmek” bir toplumun aynı zamanda özgürleşmesinin ifadesidir. Kendini bilmeyenlerin elinde bu inancı yolsuza, arsıza, hırsıza düşürerek Alevi toplumu varlık bilinci kazanamaz. Özgürleşmek isteyen, tarihsel hakikatini yaşamak isteyen bir toplumun “nahak” anlayışa benzeyerek yol alması onu özgürleştirmez.

Özellikle cumhuriyet modernitesi döneminde sürekli katliam yaşayan Alevi toplumu kendini özgür bir şekilde ifade edememiştir. Sürekli travma yaşayan bir toplumun kendi varlığını tarihsel hakikatine uygun olarak inşa etmesinin zorlukları vardır. Böyle bir sosyo-psikolojik ortam içerisinde sürekli savunma halini almış Alevi toplumu........

© Yeni Yaşam