Suriye’nin kuzey doğusunda yaşananlara bakıp zafer naraları atanları, dehşetle takip ediyorum. Halklar dışında kimlere hizmet ettiği çok açık olan bu gelişmeleri Türkiye’nin çıkarına gibi sunanlar, İngiltere ve ABD’nin stratejisinin bir parçası haline dönüşen Türkiye dış politikasından güç alıyorlar

Emine Ilgaz

Hemen herkesin artık hem fikir olduğu 3. Dünya savaşı, Ortadoğu’da yoğunlaşarak devam ediyor. Suriye’de son bir ayda yaşanan gelişmeler, bu savaşın hamilerinin kimler olduğunu, çarpıcı bir şekilde ortaya koydu, gösterdi. Fakat dikkat edilirse Ortadoğu’yu kan deryasına çevirme planlarının sahiplerini gizlemek, üstünü örtmek için olağanüstü bir çaba sergileniyor. Öfkelenmemiz gereken ise buna inanmayı tercih eden Türkiye toplumunun çaresizliğidir. İçinde başta Türkiye’yi bölünme sendromuna çekerek kontrol altında tutma ve kendi ekonomik, siyasal ve hatta sosyal çıkarları için aparat haline dönüştürme amacı olmak üzere bu kadim coğrafyanın tüm yapısına büyük bir intikam duygusuyla saldıranlara kör, sağır, dilsiz olmak, strateji yoksunu olmak, başka stratejilerinin parçaları olmakla övünür hale gelmek yenilir, yutulur bir durum değil. Bir Türkiye yurtseveri olarak, bu ülkeye, halklarımıza yapılan hakareti kabul edemiyorum.

Türkiye’nin kendi değerler sistemini ayakta tutacak bir stratejiden yoksun olmasının köklü nedenleri vardır. Cumhuriyet’in ilk kuruluş yıllarına uzanan bu nedenler, yüz yıllık adı konulmamış, örtülü iç savaşın kaynağını oluşturuyor. Elbette bunun da nedenleri var ve araştırılması, açığa çıkarılması ve adının konulması gerekiyor. Cumhuriyetin temellerinin atıldığı 1923 yılı, biraz öncesi ve sonrasını bilince çıkarmak bunun için fayda sağlayabilir. Devlet Bahçeli’nin partisinin 57. Kuruluş yıl dönümünde atıfta bulunduğu bu gerçeklik, kuruluş ilkelerine geri dönüş olarak yorumlanabilir mi? O kadar üstü örtülü ve alelacele üzerinden........

© Yeni Yaşam