Tüm dinler, bilgeler, dervişler, filozoflar başkalarının acısından sevinç duymanın çirkinliğini anlatırlar. Irkçı, şovenist, milliyetçi duygulardan, algılardan ve zihniyetten kurtulmanın yolu yurtseverlik duygularına dayalı enternasyonalizm bilincidir

Enternasyonalizm tarihini ve başlangıç noktasını araştırırken karşımıza her zaman Sanayi Devrimi ile gelişen işçilik çağı, proletaryanın gelişimi, örgütlülüğü, fabrikalar karşısında geliştirdiği grevler ve direnişler çıkacaktır. Bu süreç 1789 Fransız ve 1848 Halk Devrimleri’nin, monarşiye karşı ‘özgür yurttaş-vatandaş’ olma mücadelesinden bağımsız ele alınamaz. Başkaldırıların, direnişlerin ve ortak mücadelenin açığa çıkardığı bilinçle burjuvazinin korkunç emek sömürüsüne dur diyebilmek ve dönemin sorunlarına cevap olabilmek için ‘Uluslararası İşçiler Derneği’ yani I. Enternasyonal’in 1864 yılında kurulması ile bu başlar.

İkinci Dünya Savaşı’na kadar 1., 2. ve 3. Enternasyonal’in kurumsallaşması yaşanır. Ne yazık ki tüm bu kurumlaşmalar dönemin savaşları karşısında başarı elde edemezler. 1. Enternasyonal Fransa-Prusya savaşında; 2. Enternasyonal 1. Dünya Savaşı’nda, 3. Enternasyonal ise 2. Dünya savaşında milliyetçilik karşısında başarılı olamamıştır.

Aslında tarihte ulus formu gelişmeden önce de farklı kavimlerin, aşiretlerin, kabilelerin ve klanların dayanışmasına sıkça rastlanır. Özelde dıştan gelen saldırılar karşısında ortak mücadele etmek eskiden beri halkların sıkça başvurduğu bir ilişki tarzıdır. ‘Tek başına olunca kolay kırılabilir ama birlikte olunca kırılmaz olunur’ bilinciyle geçmişten beri toplumların hafızasında ve yaşam tarzında dayanışma var olmuştur. Dayanışma, halkların kardeşliği, ortak çıkarlar, iyiliğin ortak sahiplenilmesi ve kötülüğe karşı ortak mücadele insanlık tarihinde sıkça yaşanmıştır. Din kardeşliği, ümmet bilinci yabancısı olmadığımız, farkında olmadan yaşadığımız enternasyonalist biçimlerdir. Bu anlamda enternasyonalizm........

© Yeni Yaşam