Bayburt’taki müzeye beş yılda dört uluslararası ödül nasıl geldi

“1959 yılının aralık ayında bu topraklarda doğdum, bu topraklarda gençliğimi yaşadım.

Çobanlık yaptım, çiftçilik yaptım.

Şimdi, müzenin kurulu olduğu bu alanda, Dedem ve Babam ile tırpan biçtim, bağ bağladım.

Annemin yaptığı ayran çorbasını, Ninemin yaptığı keteleri yiyerek çalıştım.

Her çocuk gibi, benimde hayalim, bu köyden kurtulmaktı!

Elektrik yoktu, su yoktu…

Üretim yetenekleri kendi içinde yeterli ve şehirlerden bağımsızdı. Lakin fakir idik…

1960’lı yıllarda köyden kente göç süreci başladı.

Anadolu’dan gerek yurt içi ve gerekse yurt dışına milyonlarca insan gitti.

1982 yılında bizde terk ettik köyümüzü….

Lakin, gönlümüz bu topraklarda kaldı, hiç kopmadık köyümüzden.

Yol geldi, su geldi, elektrik geldi, ekonomik refah düzeyi yükseldi lakin hiç hız kesmedi GÖÇ…

Azalan ve yaşlanan nüfus, köy ile kent arasında kopuşu getirdi.

Konaklarımız, köy evlerimiz, kilimlerimiz, masallarımız, ezgilerimiz hülasa tarihimiz, kültür mirasımız yok oluyordu.

Kökleri ile bağını koparan toplumlar millet olma özelliğini kaybeder ve “toplumsal Alzheimer” hastalığına tutulurlar.

Bir şey yapmak gerekiyordu, bir direniş, bu dönüşümün yanlış olduğunu insanlara anlatacak bir şey…”

İş adamı Kenan Yavuz müzenin kuruluş hikayesinin nasıl başladığını böyle........

© Yeni Şafak