O an, dün gibi aklımda: 23 Mayıs 2017 Salı günü, Türkiye Diyanet Vakfı’nın Cağaloğlu’ndaki kitabevinde sakin sakin rafları karıştırıyordum. Telefonuma gelen bir bildirimle kitaplardan başımı kaldırdım. Ekranda “Yeni Şafak gazetesi köşe yazarı Âkif Emre, geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etti” yazısı belirdi. Dondum kaldım. Daha birkaç gün evvel telefonlaşmıştık Âkif Emre Ağabey’le. Henüz temellerini yeni attığı ve büyük umutlar beslediği “Haberiyat” adlı dijital platformda birlikte bir şeyler yapmak istiyordu. “Bugünlerde biraz gribim, inşallah haberleşelim” demişti son görüşmemizde. Ne var ki, ecel randevuları bizzat düzenliyor ve hep onun dediği oluyordu.

Ta lise yıllarımdan itibaren gıyaben tanıdığım ve kitaplarını okuduğum Âkif Emre Ağabey’le yüz yüze tanışmamız 2011 yılına rastlar. O dönem çalıştığım medya kuruluşuyla, kendisinin yayın yönetmenliğini sürdürdüğü “Dünya Bülteni” adlı dijital platformun ofisinin bulunduğu bina Balmumcu’da komşuydu. Cuma namazlarını o da benim gibi yakınlardaki Hoca Hayri Camii’nde kılardı. Camide rastlaştığımızda mutlaka sohbet eder, hatta bazen sohbeti onun ofisinde sürdürürdük. Bir cuma namazı çıkışında, kulağıma eğilip “Yahu kılmasak olmuyor, kılsak........

© Yeni Şafak