İlk bakışta gözler, ister istemez bir La Fontaine yazısı arıyor. Belki bir tilki, belki bir karga, belki de ders veren kısa bir fabl… Ama merak etmeyin. Bu eksiklik, uygulanan ekonomi politikaları ve ortaya çıkan sonuçlar yanında son derece önemsiz bir detay. Çünkü bugün masallar artık kitaplarda değil; para politikası metinlerinde yazılırken, dersi ise çocuklar değil, milyonlarca yetişkin alıyor.

Merkez Bankası’nın son PPK metni, artık “şahin mi güvercin mi” tartışmasını bile anlamsızlaştıran bir yerde duruyor. Çünkü ortada ne uçan bir güvercin var ne de pençesini gösteren bir şahin. Karşımızda, kanatları varmış gibi yapıp uçamayan; yürüyormuş gibi yapıp ilerlemeyen bir penguen duruyor.

Görünürde faiz indirimi, kâğıt üzerinde “gevşeme” umutları beliriyor olabilir. Ama ekonominin gerçek dünyasında bu indirim ne üreticiye ulaşıyor, ne hane halkına, ne de iktisadi faaliyetin kalbine. Kredi faizleri aksine artıyor, krediye erişim aksine zorlaşmaya devam ediyor, borçlanma kanalları giderek daralıyor. Yani Merkez, bir yandan “indirdim” diyor; öte yandan piyasaya “sakın kıpırdama” mesajı veriyor. Penguenin kanatları oynuyor belki ama uçuş malumunuz yok. Piyasada ise bir optik illüzyon oluşturulmaya çalışılıyor.

Aslında faiz indirimlerinin en temel işlevi bellidir. Ekonomik faaliyeti canlandırmak, kredi kanallarını açmak, yatırımı ve tüketimi dengelemek. Bugün ise faiz indirimine rağmen,

• KOBİ’lerin nefesi gittikçe kesiliyor,

• Küçük ensaf batak riskiyle karşı karşıya,

• Hane halkı borçlanabilirse borçlanıyor ama geçinemiyor,

• Ücretler “enflasyon bahanesi” yapılarak baskılanıyor,

• Fahiş fiyat bozgunu vatandaşın omuzlarına yıkılıyor.

Borçlanamayan hane, nefes almak için başka alanlara yöneliyor. Kredi yoksa, ek hesap........

© Yeni Şafak