Netanyahu, ABD ile İran arasındaki ateşkesin başladığı andan itibaren, soykırımcı politikaları nedeniyle kendi ülkesinde ağır eleştirilere maruz kaldı. İsrail ne zaman bir konuda sıkışsa, bir ülkeye saldırı başlatır. Lübnan’da gerçekleştirdiği bir saldırıda öldürdüğü 300 sivil yetmemiş gibi, sırasıyla Pakistan Millî Savunma Bakanı’nı, daha sonra İspanya Başbakanı’nı ve devamında Sayın Cumhurbaşkanımızı hedef aldı.

İsrail’in soykırımcı ve aklını kaybetmiş yöneticileri bu milleti tanımıyor. Sayın Cumhurbaşkanımızla ilgili bir eleştirinin bütün Türkiye’ye yapılmış sayıldığını anlayamayacak kadar akıldan zayi bir duruma düşmüşlerdir.

Bu ifadeyi sıkça dillendiriyorum: Rasyonel bir lidere karşı savaş açanlar her zaman duvara toslarlar. Bu ülkenin 25 yıllık iç siyaseti ve dış politikasında kimlerle ne zaman karşı karşıya kalındıysa, doğal olarak kaybeden karşı taraf olmuştur.

Avrupalı bir siyasi analist ilginç bir cümle kurdu: “İsrail soykırımına ve Siyonizm’e karşı olan herkes Erdoğan’ın yanında saf tuttu.” Muhtemeldir ki Netanyahu bu cümleyi kurarken dünyada bu kadar ses getireceğinin farkında değildi.

ABD’de bir tren istasyonunda beklerken yanıma genç bir bayan yaklaştı. İlk cümlesi, “Türk müsün?” oldu. “Evet” dedim. “Erdoğan’ı seviyor musun?” diye sordu. Yüzünde o kadar derin bir nefret vardı ki, “Tahmin ettiğinden çok seviyorum” dedim. Ben de ona, “Siyonist misin?” diye sordum. “Evet” dedi. Konuşmayı kesmedim ve “Sizin bir ülkenin cumhurbaşkanına bu kadar düşman olmanızın sebebi nedir?” diye sordum. “Erdoğan siyaset sahnesine çıkana kadar dünyada İsrail aleyhine cümle kurulamazdı. Bu adam her........

© Yeni Şafak