İnsan, hayatı boyunca iki davetle karşı karşıyadır. Biri Allah'ın hidayete çağıran sesi, diğeri ise nefsin ve şeytanın aldatıcı fısıltıları... Bu iki davetin mücadelesi, insanın ömrü boyunca devam eder. Kötülüğün gerçek savaşı da işte burada başlar.

Kur'an-ı Kerim'de Hz. Yusuf'un (a.s.) diliyle şöyle buyrulur:

"Ben nefsimi temize çıkarmam. Çünkü nefis, Rabbimin merhamet ettiği dışında, daima kötülüğü emreder." (Yusuf Suresi, 53)

Bu ayet, insana en büyük düşmanın çoğu zaman kendi içinde olduğunu haber vermektedir. Nefis; kibri, hasedi, öfkeyi, hırsı ve bencilliği besler. Eğer insan nefsini ilah edinirse, kötülük onun için sıradanlaşır. Fakat nefsini terbiye ederse, kalbi huzurla dolar.

Nefis, insana daima kolay olanı, hoşuna gideni ve menfaat sağlayanı fısıldar. Vicdan ise Allah'ın rızasını, adaleti ve doğruluğu hatırlatır. İşte insanın gerçek imtihanı burada başlar. Her tercih ya nefsi güçlendirir ya da kalbi olgunlaştırır. Bu yüzden küçük gibi görülen her davranış, insanın karakterini ve geleceğini şekillendiren önemli bir adımdır.

Resûlullah Hz. Muhammed (s.a.a.) şöyle buyurmuştur:

"Gerçek pehlivan, öfke........

© Yeni Mesaj