Türkiye'nin bugün üzerinde ciddiyetle durması gereken meselelerinden biri siyasette yaşanan etik aşınmadır. Milletvekillerinin, belediye başkanlarının seçildikleri partilerden ayrılıp başka partilere geçmeleri artık neredeyse sıradan bir siyasi gelişme gibi sunuluyor. Birkaç gün konuşuluyor, birtakım siyasi hesaplar yapılıyor; kim güçlendi, kim zayıfladı diye tartışılıyor. Fakat asıl soru nedense sorulmuyor: Vatandaşın verdiği oya ne oldu? Seçmenin iradesine neden aynı hassasiyet gösterilmiyor? Mesele yalnızca birkaç belediye başkanının veya milletvekilinin parti değiştirmesi değildir.

Türkiye'nin giderek büyüyen bir etik sorunuvardır. Etik; insanın yaptığı işin kurallarına, ahlakına ve sorumluluğuna bağlı kalmasıdır. Dürüst davranmak, emanete sahip çıkmak, hak ve hukuku gözetmektir. Üstelik bunlar bizim milletimize yabancı kavramlar değildir. Tam tersine Türk milleti; gelenekleri, görenekleri, devlet anlayışı ve kadim kültürüyle güçlü bir ahlak mirasına sahiptir. Ne yazık ki bugün bu değerlerden adım adım uzaklaşıyoruz. Üstelik mesele sadece siyaset değildir. Toplum hayatının farklı alanlarında benzer aşınmaları görüyoruz. Değerlerimizi kaybettikçe bizi bir arada tutan bağlar da zayıflıyor. Ben bunu bir süredir "sosyal obruklar"kavramıyla ifade ediyorum. Obruklar özellikle Konya Ovası'nda karşımıza çıkan önemli bir tabiat olayıdır. Toprak dışarıdan sağlam görünür. Üzerinde yürürsünüz, araçlar geçer, hayat devam eder. Fakat alttaki destek dokusu........

© Yeni Mesaj