Şimdiye kadar devletleri konuştuk. Doktrinleri, bütçeleri, blokları. Ama bu dizinin en büyük kırılması, hiçbir ordunun bayrağı altında yaşanmıyor.

Mart 2026'da, İran'a yönelik harekât sürerken bir uydu görüntüleme şirketi olan Planet Labs bir karar aldı. İran'ın Körfez'deki hedeflere yönelik misilleme saldırılarını gösteren görüntülerini yayımlamayı geciktirdi; devlet dışı kullanıcılar için gecikmeyi iki haftaya çıkardı. Amerikan ordusu ise anlık erişimini korudu.

Bir düşünün. Aktif bir çatışmanın ortasında, hangi tarafın ne zaman ne göreceğine karar veren şey seçilmiş bir hükümet değildi. Bir şirketin yayın politikasıydı.

Ölçeğe bakalım. SpaceX'in Amerikan federal kurumlarına karşı birikmiş sözleşme yükümlülüğü 16,68 milyar dolar; bütün opsiyonlar kullanılırsa tavan 29,68 milyar. Yalnızca Mayıs 2026'da iki dev sözleşme imzalandı: askerî uydu ağları arasında veri taşıyacak omurga için 2,29 milyar dolar, havadaki hedefleri takip edecek uydu ağı için 4,16 milyar dolar. Şirketin askerî uydu kolu Starshield için ayrılan program tavanı 900 milyon dolardan 13 milyar dolara çıkarıldı.

Ama asıl cümle Pentagon'un kendi tedarik belgelerinde. Ağustos 2026'da yayımlanan değerlendirme, belirli askerî uçak bağlantı ihtiyaçları için Starshield'in yakın vadede alternatifi olmadığını tespit ediyor.

Bu cümleyi bir daha okuyun. Dünyanın en güçlü ordusu, tek bir özel şirkete yapısal olarak bağımlı hale geldiğini resmî bir belgede yazıyor.

Ve bu yalnız örnek değil. Altın Kubbe ve ilgili anavatan savunması işleri için açılan sözleşme mekanizmasına yapılan 2.463 başvurudan 2.440'ı onaylandı: on yıllık, 151 milyar dolara kadar bir pencere. İçinde Lockheed gibi klasik devler var, ama Anduril ve Palantir gibi risk sermayeli teknoloji firmaları ve 340'tan fazla akademik kurum da var.

Uzayda silahlanma, artık devletlerin sipariş verip şirketlerin ürettiği eski modelle yürümüyor. Şirketler altyapının kendisi haline geldi.

Burada hukukun kapısını çalıyoruz ve kapı açılmıyor. "Askerî hedef" ne demek?

Savaş hukukunun en temel ilkesi ayrım ilkesidir: sivil nesnelerle askerî hedefler ayrılır, sivillere saldırılmaz. Bir nesne askerî eyleme fiilen katkı sağlıyorsa askerî hedef sayılır.

Şimdi bu kuralı Starlink'e uygulayın. Aynı uydu ağı bir köydeki okula internet götürüyor, bir hastanenin kayıtlarını taşıyor ve aynı anda cephede askerî birliklerin komuta bağlantısını kuruyor.

West Point Lieber Enstitüsü'nün analizi sonucu net söylüyor: Starlink uydul geçerli bir askerî hedef sayılabilir. Ama hemen ardından ekliyor: buna yönelik kinetik bir saldırı........

© Yeni Mesaj