1900'lü yılların başlarıydı. Türk halklarının en meşakkatli yıllarıydı bu yıllar. Türkiye coğrafyasında gözü olan maksadına ermek için hiçbir şeyi gözü görmeyen önüne gelen çoluk, çocuk, yaşlı, kadın, erkek ne olursa olsun bakmadan katleden cani ülkeler ve onların piyonu, oyuncağı olan Türk halkının içinde yaşayan, barınan, ekmeğini yiyen Ermeniler, Türk halkına akla sığmayan, gözle görülmeyecek kadar yürekleri dağlayan bir soykırım yapılıyordu.

Osmanlının dağılmasıyla Türk milletinin daha kendini toparlamayacağını zanneden dış mihraklar ve içerdeki gayrimüslim olan hainler, Türk milletinin erlerinin yedi cephede kurtuluş mücadelesi verdiği zamanda nasılsa bir daha Türkler bağımsız olamazlar, bize de bu İngilizler, Ruslar, Fransızlar, İtalyanlar, Yunanlar bu coğrafyada bir devlet kurar ümidi ile ekmeğini yediği Türk halkına büyük soykırım yapıyorlardı.

İnsanları kuyulara doldurup yakıyorlardı. Kadınlara tecavüz ediyorlardı. Kundaktaki sabileri göğe fırlatıp altında süngü tutarak katlediyorlardı. İnsanların çeşitli organlarını keserek işkence yapıyorlardı. Ne yazık ki, ne Anadolu Türk Milleti ne de Azeri Türk Halkı bu soykırımı hiç ama hiç hak etmemişti. Hâlbuki bu Ermeni soysuzuna o kadar insani ve yakın davranmıştı ki kardeşleri bile onlara böyle güzel muamele etmemişlerdir. Ancak kanı bozuk olan Ermeniler sırf Müslüman Türk kanı içmek derdin de olan Hristiyan dünyasının oyunlarının........

© Yeni Mesaj