Habibullah (s.a.v.), Mekke'de, Rebiü'l-evvel ayının on ikinci pa­zartesi gecesi sabaha karşı dünyaya gelmiştir (M. 570). Böylece, Hz. Âdem'den beri devam edegelen "peygamberlik nuru" sahibi­ni bulmuş oldu. Babası Abdullah, Peygamberin doğumundan iki ay önce vefat etmiştir.

Annesi Vehb kızı Âmine, doğumda diğer kadınlar gibi eziyet çekmemiş, hatta ağırlık bile hissetmemiştir. Hamileyken, bir gece rüyasında, tanımadığı bir kimse gelip; "Sen, âlemlerin hayırlısına hamilesin; doğduğunda adını Muhammed koy" diye ikazda bulunmuş; doğum anında da heybetli bir ses du­yarak irkilmiştir. Beyaz bir kuş, kanadıyla Hz. Amine'nin arkasını sıvazlamış, kendisine beyaz bir kâse içinde şerbet sunmuşlardır. Şerbeti içtiğinde, her yanını bir nur kaplamış ve Hz. Muhammed dünyaya gelmiştir. Annesi; "Etrafımda birçok hatun toplandı. Ne zaman ki Muhammed vücuda geldi; baktım, mübarek başını secde­ye koydu; ellerini kaldırdı, duada bulundu" şeklinde anlatıyor. Hz. Muhammed (s.a.v.) sünnetli doğmuştur. Doğduğunda sırtında ve omuzlarında peygamberlik mührü vardı. Onu meleklerin yıkadığı­nı, kaynaklar bize bildirmektedir.

Doğumuna arz şehadet etmişti

Resulûllah (s.a.v.) doğduğu gece, yeryüzündeki birçok put dü­şüp kırılmıştır.

İran hükümdarı Kisra, kemerli bir saray yaptırmıştı. On dört kulesi vardı. O gece, kulelerin bütün şerefeleri yıkıldı.

Kisra, Dicle kenarında da büyük bir bina yaptırmıştı. Resulûl­lah (s.a.v.) doğduğu gece Dicle nehri taştı, binayı yerle bir etti.

Mecusilerin asırlardan beri yanan ateşleri yine Resulûllah'ın (s.a.v.) doğduğu gece sönmüştür.

O zaman, Araplar arasında âdet olduğu üzere, çocuğun sütanne­ye verilmesi kararlaştırıldı. Ancak hiçbir sütanne, yetim bir çocuğu almak istemiyordu. Bu arada amcası Ebu Leheb'in cariyesi Süvey­be, çocuğu bir müddet emzirdi. Kardeşinin........

© Yeni Mesaj