Bazı rahatsızlıklar eskiden yok muydu, yoksa toplumdan saklanıp bir kuytuda bekletiliyor muydu. Hiçte öyle değil insanların bulunduğu yerde her türlü hastalıkta maalesef var. Ancak hastalar ve hasta aileleri kabuğuna sinmiş. Belki de ailedeki rahatsız bireyin toplum tarafından görülmesi arzu edilmiyor.

     Bazen insan düşünüyor. Diyorsunuz ki memleketimizde ne kadar akülü engelli aracına ihtiyaç varmış. Hollanda’dan Türkiye’ye kadar birçok vakıf ve dernek her yıl akülü araç dağıtıyor. Hala istek var, hala isteniyor. Şimdilerde teknolojiye ayak uydurarak akülü araç verilmekte engelli kardeşlerimize. Eskilerde sadece tekerlekli sandalye.

     Andıkça boğazımın düğümlendiği bir acıyı bir olayı sizinle paylaşmak isterim. O zaman milletvekilimiz sayın Ayşe Türkmenoğlu, teşkilat mensuplarımız ve Belediye Meclis Üyelerimizle Karatay’da Bulgurimam mahallesinde bir ailemizin iftarına katıldık. Evin hanımında bir telaşe var. Bizim dahi alınmadığımız evin bir odasına sık sık girip çıkıyor. Israr ettik sizi üzen nedir, nedir bu telaşınız diye. Bizi kırmadı ve utana, sıkıla söyledi. Yan odada yatalak bir ANNEM var. 8 senedir dışarı çıkamıyor, güneş görmüyor diye. Hemen acil bir şekilde o zamanın engelli arabası tekerlekli sandalyeyi gönderdik.

     Ertesi günlerde fırsat bulup uğradık. Ne oldu dedim. İnsanın gözleri yaşarır! Annemizi ilk günler dışarı çıkaramamışlar. Sonraki günlerde de biraz daha kalayım diye........

© Yeni Meram