Çok uzun yıllardır Lefkoşa’da yaşıyorum; Hamitköy’ün yeni yüzünde, bir apartman dairesinde… Beton yorgunu buralar… Yollar köhne olabildiğince...

Uzun yıllar desem de…
Yine de aidiyetim Girne’ye, çocukluktan kalma…

Şimdiki Girne’nin, çocukluğumuzla hiç ilgisi kalmasa da… Yine de İnsanın kalbi, büyüdüğü sokaklarda takılı kalıyor. İlk kez yüzdüğü plajda, okul sıralarında, ilk gençlik heyecanlarını taşıdığı limanda, top sahasında, kale arkasında…

Mesele çocukluğumuz değil elbette…

Şimdiki mahallemde iki bakkal, bir eczane, bir kasap ve tam dört oto galeri var.
Üstelik öyle ana yol üzerinde falan da değiliz... Birkaç mahalle ötesini de hesaplarsam oto galeri açısından bu rakam on...

Bu tablo, bu aritmetik, bu yerleşim hayatın doğal akışına aykırı.

Aklım almıyor; kurabiye satmıyor sonuçta bu insanlar. Bu galerilerde........

© Yeni Düzen