Bu sabah güzel kalbim, güçlü bacaklarımla yataktan kalktım, saat 05.00’te uyandım.Havada serin, oh mis.Hava durumu her daim ağzında olan, şikayeti olan bir kadın değilim.Dedim ki, sokakta tezgah satıcıları, bahçe temizleyen insanlar, tabiat ve hayvanlar nefes alsın.Zaten hayattan homurdanan, şikayet eden biri değilim.  Çok şükür "şükür" bilirim.Ruh gribi olan biri, hiç değilim.Seneler önce, oğlum liseyi bitirdi, Amerika’da üniversite okuması için, başvurularda bulunduk. Kabul gelenlerden birini tercih ettik.Eh artık üniversite okumaya oğlum gidecek.Vize almamız gerekiyor tabi ki, Amerikan konsolosluğunun önünde kuyrukta bekliyoruz. Sabah erkenden gitmişiz, bayağı kuyruk var, ana oğul kim bilir ne telaş ve ne heyecan içindeyiz. Ve ana oğul kim bilir neler konuşuyoruz.Analık endişesi var içimde, onda da hiç bilmediği bir yere........

© Yeni Birlik