Bazı bitişler vardır; kapıyı sertçe kapatır, arkasına bile bakmaz. Bazılarıysa sessizdir. Ne tam biter ne de gerçekten devam eder. İşte insanı en çok yoran da bu belirsizliktir: “Bitti” dediğin yerde, kalbinin hâlâ bir ihtimal bırakması.

Hayat çoğu zaman bize “tamam, buraya kadarmış” dedirtir. Bir ilişki, bir dostluk, bir hayal… Yorulursun. Kırılırsın. “Bir daha asla” dersin. Kendine söz verirsin. Ama zaman geçtikçe fark edersin ki, bazı defterler kapatılsa da sayfaları akılda kalır. Çünkü her bitiş, gerçekten tükenmişlikten doğmaz; bazen sadece yanlış zamanda, yanlış cümlelerle verilmiş bir moladır.

Bitti sanılan yerden başlamak cesaret ister. Önce kendinle yüzleşmeyi gerektirir. Nerede sustun, nerede fazla konuştun?........

© Yeni Birlik