Hadis-i Şerife göre namaz, müminin miracıdır. Aynı zamanda namaz, dinin direğidir. Mümin ile kâfir arasındaki farkı gösteren en önemli alâmet de beş vakit namazdır.

Beş vakit namazın vaktinde ve cemaatle kılınması çok önemli bir dinî vazifedir. Müslümanlar arasındaki birlik ve kardeşliğin en birleştirici, cemaatle kılınan namazlardır. Cemaat ruhunun gelişmesine ve inkişafına vasıta olan yerler de, şüphesiz mescidler ve camilerdir. Bundan dolayı, İslâm tarihi boyunca geçmiş ecdadımız mescid ve camilerin yapımına çok önem vermiş ve şehirlerin en yüksek tepelerine ve merkezlerine camiler inşa etmişlerdir. Emevîler, Abbasîler, Selçuklular ve Osmanlılar dönemlerine bakıldığında, bahsi edilen hakikatin ne kadar doğru olduğu anlaşılacaktır.

Şeâir-i İslâmiye denilen İslâmî alâmet ve sembollerin arasında camiler ve minareler çok ehemmiyetli bir yer tutar. Bir şehirden ve beldeden geçerken görülen minarelerin varlığı, o beldenin bir İslâm yurdu olduğunu gösterir. Bu hakikate binaen, özellikle Osmanlılar döneminde fethedilen başta Balkanlar olmak üzere, her yerde önce camiler ve medreseler inşa edilmiş, bir mühür ve damga gibi, o şehrin alnına bir İslâm beldesi olduğu nakşedilmiştir.

İstanbul’un fethinden sonra, Peygamber Efendimizin müjdesine mazhar olan Fatih Sultan Mehmet Han, ilk önce Ayasofya Kilisesini, fetih hakkı olarak ve parasını da kendi servetinden ödeyerek camiye çevirmiş ve zamanla bütün padişahlar tarafından kendi isimleriyle İstanbul’un yedi tepesi başta olarak her tarafına camiler yaptırmışlardır. Bu gün İstanbul, dört bine yakın camileriyle, kıyamete kadar bir İslâm beldesi olduğunu dünyaya ilân etmektedir.

Camileri ve mescidleri canlandıran ve sürekli canlı tutan kalabalık cemaatleridir. Cemaati olmayan veya çok az olan........

© Yeni Asya