Memleket hasreti: Şanlıurfa’ya doğru - Güneydoğu izlenimleri - 1
Bu şekilde ikinci çıkışımızdı oraya. Memleketimde geçireceğim vakitleri düşünmekle meydana gelen sevinç; ağabeylerimi, arkadaşlarımı görmenin heyecanı ile birlikte…
Yolun uzun olması ve yol üstü olması hasebiyle önce Ankara’da iki gün hem akraba ziyareti, hem arkadaş ziyareti yaparak dinlenmiş olduk. Sağ olsunlar eşim tarafından akrabalarımız bizi Ankara’da çok güzel misafir ettiler. Bir gün de, Urfa’da tanıdığım, hemşerim, arkadaşım Said’in evinde kalmak benim için çok kıymetliydi.
Urfa’ya varmadan önce, bu ayda oraları hafif ısınmaya başlamış ve çokça kurak bekliyordum. Oysa ki vardıktan sonra gördük ki serin ve oldukça yağışlıydı. Bu durum alışılmadık oldu benim için. Eşimin Rizeli olmasıyla Rize’nin yağışlı ve serin havasını bildiğim için Urfa, bu mevsimde Rize’yi hatırlattı bana. Sıcakta Urfa’da yaşamanın zorluğunu bildiğim için bu havalar nimetti benim için.
Urfa benim için her zaman başkadır. Hele ki üniversiteyi orada okuduktan, Nur cemaatini orada daha iyi tanıdıktan sonra oraları sıklıkla ziyaret etmek zihnimden sürekli geçer. Yıllık izin süresi müsaade etse daha sık gelmek gönlüm arzu eder. Kim bilir, mecburî hizmette oralara yolum düşer belki de.
Urfa’da kaldığım 6 sene boyunca üniversitede aldığım eğitimin yanı sıra asıl eğitimimi Nur dershanesinde aldığımı gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Orada aldığım manevî eğitim benim için paha biçilmezdi. Nur cemaatine mensup kıymetli ağabeyleri tanımak,........
