Üstadımız Onu kendisinden sonra meslek ve meşrebini taviz vermeden gelecek nesillere ulaştıracak şekilde yetiştirmiştir. Onun, Üstadın nezdindeki değerini “Zübeyir’imi kâinata değişmem” sözünden anlamaktayız.

Üstad’ın vefatından sonra, 1960’lı yılların ikinci yarısında bazı dindar gazetelerin yayınları, Türkiye’de Risale-i Nur hizmetinin Müslümanlar arasında tesis etmeye çalıştığı “müspet hareket” tarzına zıt bir hava uyandırmıştı. İslâm’ın radikal, baskıcı ve istibdada müsait bir din olarak anlaşılmasına yol açacak mahiyette neşriyat yapıyorlardı. Bu durum Zübeyir Ağabey’i çok üzmüştü.

Risale-i Nur’un müspet hizmet tarzının basın yoluyla gösterilmesi ihtiyacı vardı. Doğru İslâm’ı ve İslâm’a lâyık doğruluğu gösterecek, Üstadı ve Risale-i Nurları geniş çevrelere tanıtacak, onlara yönelen yıkıcı tenkit ve hücumları püskürtecek lahana yaprağı kadar da olsa bir basın organı lâzımdı. Onun, diğer ağabeylerle yaptığı istişare neticesinde haftalık, daha sonra günlük gazete çıkarılması kararlaştırıldı.1 Yeni Asya 21 Şubat 1970’te günlük gazete olarak yayın hayatına başladı.

İÇTİMAÎ VAHDETİMİZİ GAZETE SAĞLAR

Zübeyir Ağabey, Yeni Asya için, “Bu gazete bizim için adeta günlük bir lâhika mektubumuzdur. Sadece Risale-i Nur’un imanî meselelerini okumamız ittihadımızı yeteri kadar temin etmez. Üstadın hayat-ı içtimaiye ve hayat-ı siyasiye noktasındaki meselelerinde de ittifak etmedikçe ve onları Üstada göre anlamadıkça ittihadımız, ittifakımız tam olmaz. Dolayısıyla bunu sağlayacak gazetedir” demiştir. 2

Zübeyir Ağabey gazeteye çok önem verirdi. Yayın politikasını yakından takip eder, şekillenmesinde öncülük ederdi. 3

Üstadın vefatından sonra Zübeyir Ağabeyin kurduğu şahs-ı........

© Yeni Asya