Bunların benzerleri farklı dini hizmet tarzlarına da uygulanmıştır. Fakat Risale-i Nur mesleğini diğerlerinden ayıran temel husus müsbet hareketi benimsemesi, kimseye karşı maddi bir mübareze vaziyeti almamasıdır. “Mesleğimiz, müsbet hareket etmektir. Değil mübareze, belki başkaları düşünmeye de mesleğimiz müsaade etmiyor.”1 hakikati bunu göstermektedir. 

Risale-i Nur kapısının herkese açık olması için mübareze kapısı kapatılmıştır. “Mesleğimiz, sırr-ı ihlâsa dayanıp, hakaik-ı imaniye olduğu için, hayat-ı dünyaya, hayat-ı içtimaiyeye mecbur olmadan karışmamak ve rekabete, tarafgirliğe ve mübarezeye sevk eden hâlâttan tecerrüd etmeye, mesleğimiz itibarıyla mecburuz”2 

Umumun ihtiyacı olan iman hakikatleri biçare muhtaçlara mübarezenin getirmiş olduğu kavga ve mücadele vaziyeti içerisinde ulaştırılamaz. Öyle bir vaziyet hakikatlerden çekinmeye, uzak durmaya ve kaçınmaya sebep olur. Onun için Risale-i Nur’un cümleleri siyasetvâri ve mübarezekârâne değildir. Herkes ile konuşur, herkese hitap eder, herkese kendi içerinde yer verir. Kendisine müracaat eden kimseyi dairesinin haricinde bırakmaz. Dost olarak bile olsa kendi içerisine alır. Risale-i Nur imani şüpheleri izale eder, aşayişe dokunmaz, mübareze etmez, yalnız........

© Yeni Asya