İlkbahar gelince bak yer yüzüne,

Çiçekle bezenir kır demet demet.

Ülfet perdesini çekme gözüne,

İbret gözüyle bak, gör demet demet.

Ağaçlar zikreder kendi diliyle,

Kucağında meyve var demet demet.

Uzatır insana dalın eliyle,

Elma, armut, ayva, nar demet demet.

Kuru dal başında açar çiçekler,

Kopar yavaş yavaş, sar demet demet.

Güllerin yüzünde gülümser renkler,

Beyaz, sarı, yeşil, mor demet demet

Katran ağacında nur çiçekleri,

Bismillah diyerek der demet demet.

Muhabbet eliyle sar çiçekleri,

Dostlara hediye ver demet demet.

Kur’ân bahçesinde dikensiz güller,

Her bir yaprağında nur demet demet.

Nur derer Kur’ân’ı okuyan diller,

Gönül vazosuna kor demet demet.

Faslı........

© Yeni Asya