Türkiye'de son yıllarda yargı süreçlerini konuşurken artık dosyaların içeriğinden çok, dosyaların kimin hakkında açıldığı tartışılıyor. Oysa sağlıklı bir demokraside tam tersi olması gerekir. Önce deliller konuşulur, sonra hukuk işletilir, en son siyaset yorum yapar.

Bugün ise kamuoyunun önemli bir kısmı farklı bir soruyla karşı karşıya:

"Bu soruşturmalar gerçekten yolsuzlukla mücadele için mi yapılıyor, yoksa siyasetin bir parçası mı haline geliyor?"

Son günlerde Haluk Levent hakkında ortaya atılan iddialar, Çankaya Belediyesi ile ilgili gündeme gelen tartışmalar ve bunların neredeyse eş zamanlı biçimde kamuoyuna servis edilmesi bu soruyu yeniden büyüttü.

Elbette hakkında iddia bulunan herkes soruşturulmalıdır.

İster belediye başkanı olsun, ister sanatçı, ister milletvekili, ister bakan...

Kimsenin hukukun üstünde olmasını savunmak mümkün değildir.

Ancak hukuk yalnızca bazı isimler için hızlı, bazı isimler için ise ağır işliyorsa, toplumun adalet duygusu ister istemez yara alıyor.

Son yıllarda özellikle muhalefet belediyeleri hakkında kamuoyunun yakından takip ettiği çok sayıda operasyon yapıldı. Bir kısmı tutuklamalarla sonuçlandı, bir kısmı halen devam ediyor.

Buna karşılık siyaset kulislerinde uzun süre konuşulan, kamuoyunda geniş yer bulan bazı iddiaların ise yalnızca gazete manşetlerinde kaldığı görüldü.

Daha da ilginç olanı, haklarında çeşitli iddialar gündeme gelen bazı siyasetçilerin daha sonra parti değiştirerek iktidar saflarına katılması oldu.

O noktadan sonra dosyalar adeta gündemden düştü.

Elbette her dosyanın hukuki niteliği farklı olabilir.

Elbette bazı iddialar delile ulaşamadığı için dava konusu yapılmamış olabilir.

Bunları dışarıdan kesin olarak bilemeyiz.

Fakat vatandaşın gördüğü manzara hukuki ayrıntılar değil, sonuçlardır.

Ve sonuçlar bazen hukuktan çok siyaseti anlatıyor görüntüsü veriyor.

Tam da bu nedenle Kılıçdaroğlu........

© Yeni Ankara