Değerli okuyucularım,

Hepinizi dua ve selamla selamlıyor, yazıma başlıyorum.

Vallahi bu hayat bir gün bitecek.

Bugün nefes alıyoruz diye sonsuza kadar yaşayacağımızı sanıyoruz. Oysa her geçen gün ömrümüzden bir parça daha eksiliyor. Takvim yaprakları sadece ayları değil, bize emanet edilen ömrü de tüketiyor. İnsan ise bunu unutup hiç ölmeyecekmiş gibi planlar yapıyor.

Daha büyük ev, daha lüks araba, daha yüksek makam, daha fazla para... Bir ömür bunların peşinde koşuyoruz. Fakat mezara girerken ne evimizi, ne arabamızı ne de banka hesaplarımızı yanımızda götürebileceğiz. Çünkü kefenin cebi yoktur. Toprak; zengini de fakiri de aynı sessizlikle bağrına basar.

Bugün uğruna insan kırdığınız mal, yarın başkasının olacaktır. Uğruna kardeşinizi incittiğiniz miras paylaşılacaktır. Uğruna anne ve babanızı ihmal ettiğiniz makam bir gün elinizden alınacaktır. Uğruna gecenizi gündüzünüze kattığınız servet ise sizden sonra başkalarının elinde dolaşacaktır.

Peki geriye ne kalacak?

İnsanların kalbinde bıraktığınız güzel izler... Yaptığınız iyilikler... Döktüğünüz samimi gözyaşları... Ettiğiniz dualar... Ve Allah rızası için işlediğiniz salih ameller...

Dünya, kazananın gerçekten kazandığı bir yer değildir. Nice zenginler bir avuç toprağın altında unutuldu. Nice güçlü insanlar, isimleri bile anılmadan tarihin sayfalarından silindi. Nice makam........

© Van Havadis