İnsan bedeni muazzam bir sessizlik içinde çalışır; ta ki o sessizlik, küçücük bir pürüzle bozulana dek. Günde binlerce adım atarsınız, bir kez bile ayaklarınızı düşünmezsiniz. Ama ayakkabınıza küçücük, haddini bilmez bir çakıl taşı giriverdiğinde… İşte o an, bütün dünyanız o taştan ve sızlayan topuğunuzdan ibaret olur. “Ayağındaki taş, ayağını hatırlatır.” Ne kadar da acımasız ve bir o kadar da dürüst bir yüzleşme, değil mi? Rahatlık, insanlık tarihindeki en sinsi anestezidir. Bizler de hem bu coğrafyada hem de içinde bulunduğumuz küresel köyde uzun zamandır bu kronik uyuşukluğun tadını çıkarıyorduk. İşler "bir şekilde" yürürken, ayakta durmamızı sağlayan o devasa sistemin çarklarını hiç sorgulamadık. Bugün Türkiye’nin sokaklarında, market raflarının önünde, bir pazar yerinde veya bir kiranın vadesi........

© Turktime