Bir hizmette önde görünen mi üstündür, yoksa kimse görmeden yükü taşıyan mı? İnsan bazen yapılan işten çok, kendi adının ne kadar anıldığına bakıyor. Böyle olunca hizmet birliği yerini şahısların yarışına bırakıyor.

Büyüklerimiz “Hizmette hiç kimse üstün değildir. Üstünlük dinindir, şahsın değildir” buyuruyorlar. Burada sözü edilen hizmet, insanlara doğru din bilgisini ulaştıran Ehl-i sünnet âlimlerinin kıymetli eserlerinin hazırlanması ve dağıtılmasıdır.

Bu kitaplar herhangi bir şahsın değil, onları kaleme alan büyüklerin eserleridir. Okuyucuya ulaşmaları için birçok kişinin emeği gerekir. Biri tercüme eder, biri baskısına maddî destek verir; bir başkası kitabı taşır, satar veya ihtiyaç sahibine ulaştırır. Vazifeler farklı görünse de hepsi aynı gayeye hizmet eder.

Maksat Hak olunca hizmet de birdir. Yazmak, tercüme etmek, basmak, taşımak ve ulaştırmak aynı hizmetin parçalarıdır. O hâlde göz önünde bulunanla arka planda çalışan arasında bir üstünlük yarışı olamaz. Birinin yapmadığını diğeri tamamlar; hizmet hepsinin gayretiyle yürür.

Hâlbuki burada........

© Türkiye